۰۹ خرداد ۱۳۹۸
خرداد ۹, ۱۳۹۸

زنان مواظب پوكی استخوان باشند!

0 دیدگاه

زنان مواظب پوكی استخوان باشند!

پوكی استخوان یا استئوپروز از دیرباز وجود داشته ولی زیاد مورد توجه قرار نمی‌گرفت به دلیل این‌كه علائم خاصی به غیر از شكستگی استخوان در موارد پیشرفته از خود نشان نمی‌دهد.


استخوان بافت زنده‌اي است كه از دو لايه داخلي و خارجي تشكيل شده است. لايه داخلي ضخيم بوده و از شبكه‌هاي محكمي تشكيل شده كه توده استخواني را ايجاد مي‌كند. در بدن انسان استخوان‌ها به طور مرتب ساخته شده و از بين مي‌روند. البته سرعت اين روند در تمام عمر فرد يكسان نيست؛ به طوري كه توده استخواني در سنين ۲۰ تا ۳۰ سالگي به حداكثر ميزان خود مي‌رسد و سپس به تدريج كاهش مي‌يابد.

حداكثر توده استخواني در افراد مختلف متفاوت است و به عوامل ارثي، تغذيه، فعاليت بدني و شيوه زندگي در طول دوره رشد بستگي دارد.

اگر ميزان تخريب استخوان بيش از ساخته شدن آن باشد، فضاهاي بين شبكه‌هاي داخلي استخوان بزرگ مي‌شوند و اصطلاحا پوكي استخوان اتفاق مي‌افتد. در اين وضعيت، استخوان ضعيف شده و با كوچك‌ترين ضربه دچار شكستگي مي‌شود. اين پديده در سنين سالمندي شايع بوده اما با اقدامات ساده‌اي مي‌توان آن را به تاخير انداخت يا شدت آن را كاهش داد.

علامت پوكي استخوان چيست؟
اهميت پوكي استخوان در اين است كه اغلب تا زمان شكستگي استخواني علامتي ندارد. ستون فقرات، استخوان ران، لگن، ‌مچ دست و انتهاي ساعد به ترتيب شايع‌ترين محل‌هايي هستند كه در اثر پوكي استخوان دچار شكستگي مي‌شوند. بسياري از شكستگي‌هاي ستون فقرات فقط با درد شديد پشت همراه هستند و علامت ديگري ندارند. انحراف ستون مهره‌ها در اثر جوش خوردن خودبخودي‌ آن‌ها مي‌تواند از علايم اين بيماري باشد.

پوكي استخوان، بیماری خاموشی است
این بیماری بزرگ‌ترین دغدغه خانم‌ها برای روزهای میانسالی است.مشکلی که دیر یا زود سراغ همه ما را خواهد گرفت. بنابراین خود را آماده مقابله کنید.

پوكی استخوان «بیماری خاموش» نامیده می‌شود زیرا علائم بالینی نداشته و در صورت پیشگیری و درمان نكردن پیشرفت می‌كند و اولین بار خود را با عوارض جانبی كه همان شكستگی استخوان و حتی گاهی مرگ است نشان می‌دهد. در حالی كه این بیماری ناتوان‌كننده، در مراحل اولیه قابل تشخیص، پیشگیری و درمان است.

پوكی استخوان بیماری‌ای است كه با كاهش توده استخوانی و تغییر ساختمان میكروسكوپی استخوان، منجر به افزایش شكستگی استخوان و افزایش ریسك شكستگی (نه لزوما بروز شكستگی) می‌شود.